Η εμπνευση καλά κρατεί...

Ψιλοχάθηκα πάλι ,αλλά πλεον το συνηθίσατε και ξέρω πως δε θα ανησυχείτε...Τον τελευταίο καιρό ασχολιόμουν με διάφορα δωράκια που έφτιαξα για πολλους φίλους...Ειπα να δοκιμάσω διάφορες ιδεες που είδα σε μερικά μπλογκοσπιτάκια
(http://elenartista.blogspot.gr/2012/03/blog-post_07.html

http://agelini.blogspot.gr/2010/12/pomegranate-paper-recycling.html

http://diaheiros.blogspot.gr/2011/08/tutorial.html


http://misirlouhandmade.blogspot.com/2011/10/mixed-media-for-giveway-2_21.html

)και να βάλω και τη δική μου πινελιά ,μικρή  ή μεγάλη.

 Πήλινο ρόδι με μετάλλιο μπροστά της Αγίας Αικατερίνης ,το χάρισα στη συνονόματη (της Αγίας)φίλη μου που πρόσφατα παντρεύτηκε.

 

Ντεκουπαζ σε τσάντα με χαρτί εκτύπωσης

Απλά έκοψα το χαρτί με το χέρι, και το κόλλησα πάνω στην άχαρη τσάντα  και έγινε καλοκαιρινή…για του χρόνου βέβαια…

Πινακάκια με καραβάκια

Ξέρω τι θα πείτε -Χιλιοφτιαγμένο θέμα από πολλά μπλογκόσπιτα!Συμφωνώ, αλλά και μόνο που βλέπεις το θέμα ….θάλασσα….καραβάκια…ήλιος ….γλάρος …και να μη θες ,θα το φτιάξεις…Αφήστε που αναπολώ το καλοκαίρι που μόλις μας πέρασε.Ετσι  έπαθα, λοιπόν, και έφτιαξα αυτά τα μικρά πινακάκια το Σεπτέμβρη ,τα οποία χαρίσθηκαν …
Πηλός,χρώματα με καραβάκια ταξιδιάρικα...

 Μετά πήρα φόρα και έφτιαξα και αυτά.Να 'ναι καλά και η κουμπάρα μου που με εφοδίασε με πολύ υλικό από μπομπονιέρες κλπ.

Συνέχισα και άλλαξα μια θηκη κεριού την οποία έβαψα και μετά την έτριψα με γυαλόχαρτο,ήθελα απλά να το δοκιμάσω….μμμ…μέτριο έγινε.

Για το τέλος άφησα αυτό το μαξιλαράκι που έφτιαξα  για τον καναπέ .

Υπάρχει και δευτερο μαξιλαράκι, αλλά θέλει λίγο καλύτερο ράψιμο,μιας και τα ράβω στο χέρι.Γι' αυτά χάλασα μια φούστα που είχα πάρει προ ετών 3 Ευρώ,νά δείτε ένα κομμάτι  της που περίσσεψε:

Ενα πράγμα που κατάλαβα φτιάχνοντάς τα ,είναι ότι όσο περισσότερο ασχολείσαι με ένα πράγμα ,τόσο περισσότερο βελτιώνεται το αποτέλεσμα,αν βιάζεσαι να τελειώσεις κάτι -δηλ.στην ουσία δεν έχεις αγάπη-μεράκι  γι'αυτο που κάνεις- δε θα βγει καλό.Αυτό διαπίστωσα  από τη δική μου προσπάθεια,επειδή συνήθως βιάζομαι πολύ.Καλό είναι να εμμένουμε στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα.Και να προσπαθούμε ,να μην τα παρατάμε...Τα λέω εκ πείρας, μικρής μεν αλλά αληθινής.
Επίσης θεωρώ ότι για να γίνει κάποιος καλός σε κάτι χρειάζεται να αντιγράφει από τα έργα άλλων,έτσι νομίζω κάνουν και οι μαθητές της αγιογραφίας ,της μουσικής,αλλά  και  τόσοι άλλοι για να μπορέσουν αργότερα να παράξουν-το παράξουν είναι σωστό;ας με διορθώσει μια φιλόλογος!- κάτι δικό τους με τη δική τους υπογραφή.Εκτός αν έχει φυσικό το ταλέντο !Αυτό το γράφω και για μένα αλλά και για όσους ή όσες έχουν απορία ,αν κάνουν καλά που εμπνέονται από άλλους και αντιγράφουν έργα τους.Καλό είναι,αν θυμόμαστε, να λέμε την πηγή από όπου πήραμε την έμπνευση.

Σας φιλώ γλυκά όλες και σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας και την ενθάρρυνσή σας...
Θα τα λέμε...

Καλό φθινόπωρο!

Γεια  σας και χαρά σας!!! Σας έλειψα;;; Χαχα !Ξανάρθα , για λίγο όμως…

Είναι αλήθεια ότι πάει πολύς καιρός από τότε που σταμάτησα να ανανεώνω το blog μου, αλλά είχα σοβαρούς λόγους  και έπρεπε λίγο να ‘αποτοξινωθώ’ από το ιντερνετ και να αφοσιωθώ σε άλλα πράγματα  .Έχασα βέβαια πολλές από τις  όμορφες και δημιουργικές αναρτήσεις σας  ,τα νέα σας....τώρα τρέχω να σας δω ,αν μπορέσω όλες , εάν μάλιστα κάνω καλύτερο προγραμματισμό στο χρόνο μου  .

Σήμερα  ,λοιπόν ,για να επανορθώσω για την πολύμηνη απουσία μου από την μπλογκογειτονιά σας δείχνω μερικές καλοκαιρινές δημιουργίες μου, αλλά και παλιές από πριν το Πάσχα, τι  νομίζετε δηλαδή πως δεν έφτιαχνα το κατιτί μου;;;

Γελαστήκατε !!!Μες το φθινόπωρο λοιπόν σας δείχνω 2 λαμπαδούλες (ναι ,ναι καλά το διαβάσατε, αυτά παθαίνει κανείς αν δεν είναι συνεπής στο blog του!!!!) που έφτιαξα για το φιλιότσο μου (=βαπτιστήρα δηλαδή στην κρητική διάλεκτο) και για τη φίλη  μου, το Αννιώ.

Απλότητα και λιτότητα!

Πρώτες απόπειρες στη ζωγραφική μετά από πολλά χρόνια και πρώτη φορά με πινέλα, φανείτε επιεικείς παρακαλώ…

Μαντέψτε από τι είναι φτιαγμένο το κουτί της λαμπάδας!!!Χαχα!Οποιος το βρει ,είναι αστέρι!!!

Συνεχίζω με άλλο δωράκι, μπουκάλι ζωγραφιστό ,είπαμε κάναμε απόπειρες  -και βάψαμε ό,τι βρέθηκε μπροστά μας…

 

Και άλλο μπουκάλι:    

 

 

Δε ξέρω για σας, αλλά εμένα μου παίρνουν πολλές ωρες να τα ζωγραφίσω ,τουλάχιστον τέσσερις το καθένα μπουκάλι!!!Οπως βλέπετε ,δεν έχω πολύ σταθερό χέρι ,αλλά ίσως αν κόψω και τους καφέδες  και με εξάσκηση να στρώσει το χέρι μου…Ποιος ξέρει…

Παρακάτω, φαίνονται 2 πινακάκια από  κουτί :

Ένα φοινικόφυλλο έγινε περιστεράκι της ειρήνης και της ελπίδας (σε γλάρο παραπέμπει βέβαια….)

 

Κοπέλα που κεντά εξαπτέρυγο,κακή αντιγραφή από έργο καλλιτέχνη ,του οποίου αγνοώ το όνομα αυτή τη στιγμή (το φωτοσοπ τί το 'θελα,η έρμη;):

Ένα συρμάτινο φωτιστικό  για το δωμάτιο της μαμάς μου ,ήθελε μια κοριτσίστικη διάθεση και εγω δεν της χάλασα το χατήρι:

Ένα μεταλλικό πολυαγαπημένο περιστεράκι για την Ιωάννα :

Συρμάτινο δεντράκι:

Κι άλλο:

Ένα ακόμη περιστεράκι ,

αυτό το είδα στην Αναστασία http://handmadeanastasiasart.blogspot.gr/2011/03/blog-post_3562.html,εκείνης βέβαια είναι τέλειο!

Σφυρηλατημένα σκουλαρικάκια, δώρο στη φίλη μου Πόπη!Σορυ η φωτό είναι από το κινητό ,δεν πρόλαβα να τα φωτογραφίσω με την ψηφιακή μηχανή:

Και τέλος τα καλοκαιρινά  καραβάκια :

Αυτά τα λίγα για αρχή ,μακάρι να τα λέμε συχνότερα …Σας φιλώ όλες!!!Καλό φθινόπωρο!

Απλότητα ,μια σπάνια αρετή...

Αυτές τις μέρες έχουμε πολύ κρύο εδώ στην Κρήτη, βέβαια δεν είναι όπως στα βόρεια  που κάνει ψοφόκρυο, αλλά μου αρέσει αυτό τον καιρό να κάθομαι  στο σπίτι  και να σκαρώνω όλο και κατιτί . Ζηλεύω λίγο που δεν έχουμε χιόνια ,αλλά απ ’την άλλη αν χιόνιζε και έπεφτε κι άλλο η θερμοκρασία θα είχαμε ένα θεματάκι με τη θέρμανση που δε θα επαρκούσε και θα έπρεπε να προβούμε σε αγορά άλλου θερμαντικού σώματος και πού λεφτά για έξοδα…

Επίσης ζηλεύω λίγο που δεν έχουμε τζάκι ,ή έστω ξυλόσομπα με  άνοιγμα μπροστά που σου επιτρέπει να βλέπεις τη φωτιά ,όπως είδα πρόσφατα σε μιας φίλης μας το σπίτι.Οχι λόγω μόδας και glamorous κατάστασης ,αλλά λόγω απλότητας ,εξάλλου είναι η φωτιά είναι η πιο πρωτόγονη μορφή θέρμανσης, έτσι δεν είναι; Αλλά  τουλάχιστον χαίρομαι που τα έχουν άλλοι άνθρωποι και έτσι  έχουν κάτι ακόμη για να χαίρονται, γιατί διαπιστώνω πως σήμερα πολύ δύσκολα βρίσκεις άνθρωπο που να χαίρεται με όσα καλά έχει και να δοξάζει το Θεό γι’ αυτά..

Ολο ο άνθρωπος  επιθυμεί περισσότερα… (Ισως σαν χώρα αυτό μας ‘έφαγε’…Δεν ξέρω ,αυτή είναι μια δική μου ερμηνεία.) .

Δε λέω πως εγώ έχω ξεφύγει από αυτή την ‘αρρώστεια’ .Απεναντίας, και εγώ πάσχω από αυτό. Προσπαθώ έστω στο πίσω μέρος του μυαλού μου να θυμάμαι ότι ο εν ολίγοις αναπαυόμενος άνθρωπος είναι ο πραγματικά πλούσιος . 

Τελοσπάντων ,αυτό τον καιρό κάτι τέτοια σκέφτομαι και ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας. Δεν πειράζει αν δε συμφωνείτε κάποιοι …Ολες οι απόψεις είναι σεβαστές...

Σημερα τι σήμερα δηλαδή, λίγο πριν αρχίσω αυτή την ανάρτηση έπεσε στα χέρια μου το απομεινάρι από μια κορδέλα,είπα να το πετάξω γιατί σαν πολλά σκουπίδια έχω μαζέψει ,αλλά  θυμήθηκα την Μαριάννα που είχε κρατήσει το δικό της  και έφτιαξε ρεσώ κεράκι.Εμένα ήταν διαφορετικό το απομειναρι και δεν έκανε για ρεσώ γιατί μέσα είχε χωρίσματα :

Του έβγαλα τυχαία  το πάνω χάρτινο  μέρος,ουτε ήξερα ότι αποσπώνται τα κομμάτια του.Και το τοποθέτησα από την κάτω πλευρά του μαζί με το άλλο χαρτονάκι.Τα κόλλησα κιόλας ,αν και δε χρειαζόταν.

Γύρω-γυρω κολλησα με ατλακόλ ένα χαρτι περιτυλίγματος και έτοιμο!

Θα μου πείτε τι είναι;Χε χε χε!Δε θα περιμένω τις απαντήσεις σας!Είναι μικρό σταντ για φλασάκια,καρτούλες κινητου που συνήθως χάνω και δεν ξέρω που βρίσκονται,αλλά και για  ό,τι άλλο μικροπραγματάκι  σκεφτείτε.Οριστε:

Τις προηγούμενες μέρες ξεδιαλέγοντας κάποια πράγματα βρήκα 2 παλιά ρολόγια που είχα φτιάξει  από χαρτοσακουλάκι δωρου και από θήκη ρολογιού χειρός.Είπα να σας τα δείξω για να πάρετε μια ιδέα.

Δεν έχει κανένα φοβερό κόπο για να γίνει.Απλά χρειάζεται  να έχετε τους μηχανισμούς από ρολογάκια.Εγώ είχα  2 ρολόγια από βάπτιση .

Στη χαρτοσακουλίτσα,ανοίγετε μια τρυπούλα και βάζετε το μηχανισμό με patafix ,που είναι σαν πλαστελίνη για να στερεώνεις αφίσες στους τοίχους κλπ..

Σας δείχνω την πίσω πλευρά που δε διαφέρει από την μπροστινή.'Οπως βλέπετε είναι μια απλή ,μικρή σακούλα δώρου.Είναι ασημί το χρώμα της σακούλας .'Εβγαλα καμιά δεκαριά φωτογραφίες μέχρι να βρω μία που να είναι της προκοπής.Το μόνο που έκανα, επειδή δεν ξεχώριζαν οι δείκτες ,ήταν να τους βάψω με διορθωτικό.

Η θήκη από  ρολόι  χειρός ήταν πιο δύσκολη υπόθεση, γιατί ενώ μοιάζει να  είναι από χαρτί ,από κάτω από το χαρτί υπάρχει και πλαστικό το οποίο θυμάμαι με δυσκόλεψε να το ανοίξω με μαχαίρι γιατί δεν είχα κανένα εργαλείο και δυστυχως χάλασε το μπροστινό του τμήμα και οπότε το κάλυψα με το χαρτί του ρολογιού  από το οποίο απέσπασα το μηχανισμό .Εδώ το βλέπετε την πίσω πλευρά και με σβησμένο το λογότυπο,έτσι ήταν και η άλλη μεριά  πριν τη μετατροπή.

 Και εδώ από την άλλη πλευρά με το ρολόι πια:

Γέρνει  λιγο το καημένο εξαιτίας μου ...Είπαμε το φωτογραφικό χάρισμα δεν το κατέχω!!!

Ενώ μ’αρέσει ,το λυπάμαι λίγο που δεν είναι ,όπως το είχα αρχικά σκεφτεί δηλαδή χωρίς το λευκό χαρτί.Είπα να μην του χαλάσω και την πίσω πλευρά και έμεινε έτσι,όπως το βλέπετε .Δεν πειράζει όμως και οι αποτυχίες μες τη ζωή είναι ,από τα λάθη μας μαθαίνουμε …Ετσι δεν είναι;

Σας φιλώ γλυκά...

Δωράκια από φίλες και δημιουργιών συνέχεια...

Ευχαριστώ πολύ και παλι για τα όμορφα σχόλιά σας,μου κάνατε παρέα όλες αυτές τις μέρες ,έμπαινα στα σπιτάκια σας ,αλλά δεν προλάβαινα να αφησω σχολιάκι,ελπίζω να επανορθώσω...!
Τα νέα μου είναι τα εξής:
Κατ'αρχήν ήρθε και σ' εμένα το δωράκι από την ανταλλαγή δώρων από την νέα μου φίλη Πυρόεσσα ,να πω την αλήθεια ήρθε εδώ και μέρες αλλά δεν έβρισκα χρόνο να  γράψω...
Sorry καλή μου και σε ευχαριστώ πάρα  πάρα πολύ!
Θαυμάζω τους ανθρώπους που ξέρουν να οργανώνουν τον χρόνο τους και να τα προλαβαίνουν όλα,δεν ανήκω πλεον σε αυτούς τους ανθρώπους...Τελοσπάντων...Συνεχίζω...
Εδώ είναι το όμορφο σκουλαρίκι  της,μπειτε στο μπλογκ της είναι καταπληκτική η κοπέλα :

Τη Δευτέρα  η φίλη μου το Σοφάκι μού έδωσε 2 πολύ όμορφα λουλουδάκια - καρφιτσούλες !Καλέ δείτε  τι γλυκούτσικα που είναι!Ευχαριστώ πολύ Σοφία μου!Οπως σου είπα είσαι ένα εξελισσόμενο αστεράκι,συνέχισε γιατί το 'χεις!

 Τι έκανα αυτές τις μέρες;;

3 μέρες μου πήρε να καθαρίσω από τα φύλλα και να ξεδιαλέξω τις καλές ελιές.Θα τις ετοιμάσω για τη Σαρακοστή, δηλαδή εννοώ να τις ξεπικρίσω, για πρωινό θα είναι μούρλια...Και σε κανένα ελιόψωμο θα είναι ωραία,φαντάζομαι..Μιαμ...

Εντάξει έφτιαξα και εγώ το κατιτι διακοσμητικό μου...Από ό,τι πράγμα είχα στο σπίτι πάλι...(Ρενα, συγνώμη, συρτάρι δε βρηκα ακόμη και ασχολούμαι με άλλα ).

Εφτιαξα με ένα διαφημιστικό από το γνωστό γερμανικό μάρκετ μία μπάλα.Γυρω-γύρω άνοιγα τρύπες με ένα στυλό και στερέωνα διάφορα πλαστικά μπουμπούκια από τριανταφυλλάκια με κόλλα (που θα τα πέταγε μια κυρία και τις τα ζήτησα).

Επειτα  από κάτι παπούτσια καινούργια που είχα πάρει κράτησα κάτι πλαστικα κονταράκια  να τα πω;Που είχε μέσα το καθε παπούτσι. Το βάζουν μάλλον για να διατηρεί το παπούτσι στο σχήμα του ,υποθέτω.Εσεις μπορείτε να βάλετε ξυλο κανέλας ,κλαδάκι ή ό,τι έχετε ευκαιρο.

Νατο  καλέ για να μην έχετε και παράπονο με το τι εννοώ ως κονταράκι :

 Του τυλιξα γυρω-γυρω μια κορδελίτσα άσπρη και το στερέωσα και αυτό στην μπάλα από λουλούδια που έφτιαξα πριν και για να στέκεται πήρα πάλι ένα γλαστράκι σκουριασμένο που ειχα.Δηλαδή γκου χου γκου χου  το'' βούτηξα'' από τον πεθερό μου προ 2-3 χρόνια.Δεν νομίζω πως το κατάλαβε ,αλλά ο άντρας μου μου έδωσε την άδεια...Οπότε εντάξει ,είμαι εεε;

Να δείτε το, το φωτογράφισα μέσα από το παράθυρο και τη σίτα γι'αυτό φαινεται έτσι:

Τα έβαψα με ακριλικά χρώματα και έφτιαξα γύψο- εδώ να πω πως μου το πούλησαν για γύψο σε μαγαζί με βαφές κλπ. αλλά μοιάζει με τσιμέντο γιατί είναι γκρι,ο γυψος είναι γκρι ή άσπρος;Βρε κορίτσια διαφωτίστε με ,όσες ξερετε -Πάντως πήζει πολύ γρήγορα .

Εφτιαξα το γυψο με νερό και τον έριξα  στο γλαστράκι και έβαλα και το λουλουδομπαλο από πάνω και  μετά το κρατούσα για κανένα 5λεπτο να κολλήσει με τον γυψο .Βλακεία μου βεβαια ,θα μπορούσα να το βάλω κάπου-κάπως να στέκεται  ,τα πιο 5 βαρετα λεπτά της ζωής μου...Δεν περνούσαν με τίποτα...Μου φαινεται πως το κρατούσα και στραβά....Γκρρρρ

Κολλησα στο τέλος και κισσό πλαστικό και ένα κορδελάκι με μπουμπουκάκι από τη μπομπονιέρα του γάμου μας,μόνο εγώ θα μπορούσα να έχω πορτοκαλί μπομπονιέρα!!!Και ουφ να το:

Οι καλλιτεχνίζουσες που ζωγραφίζουν ας με συγχωρέσουν για τις στραβές γραμμές που τράβηξα την ώρα που  έβαφα το γλαστρί...Θελω πολύ να ξαναζωγραφίσω ,αλλά κωλύομαι ,βαριέμαι δεν ξέρω τι με εμποδίζει...Ισως το συναίσθημα της αποτυχίας;Ποιος ξέρει;Ουτε καν εγώ!

Σας φιλώ γλυκά και σας εύχομαι Καλό Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακο!

Εχω ιωση και δεν έχω καθόλου όρεξη!

Δεν ξέρω αν το έχετε πάθει,να θες να κάνεις χίλια δυο πραγματα και να μην έχεις όρεξη...Εχω μια ιωση από την αρχή των εορτών ,αλλά δεν ήμουν όλες τις μέρες χάλια.Σήμερα είμαι πιο χάλια,νιώθω το λαιμό μου πρησμένο και νιώθω αδυναμία.Αν επιμένει θα πάω σε γιατρό.Και ειχα σκοπο να κάνω τόσα πράγματα,τελικά με λίγα ασχοληθηκα μες τις γιορτές.
Τελοσπάντων ,θα σας δείξω τι έκανα λίγο πριν τις γιορτές .

Πήρα φόρα αφού είδα την Κατερίνα που ασχολήθηκε πρόσφατα με τα θαλασσόξυλα,γιατί θεωρούσα ότι ήταν πολύ καλοκαιρινά για να σας τα δείξω, αλλά όπως και να 'χει δεν πειράζει,ξέρω πως δε θα με παρεξηγήσετε,ούτε θα με κρίνετε αυστηρά!Εφτιαξα 2 κατασκευές .

Είχα ενα  καθρέφτη μπάνιου από φοιτήτρια,αλλά τον έσπασα κατά λάθος και την πλαστική  κορνίζα του  λυπήθηκα να την πετάξω.Αρχισα ,λοιπόν να κολλάω  θαλασσόξυλα γυρω -γυρω ,όπως νόμιζα καλύτερα ότι θα ταίριαζαν.Η αλήθεια είναι ότι όσο τον έφτιαχνα δε μου άρεσε καθόλου  και απογοητευόμουν συνεχώς ,το σαλόνι ήταν κατειλημμένο από τους καθρέφτες ,θαλασσόξυλα κλπ.Αλλά στο τέλος ,έβαλα και μερικά κοχύλια ,όπως είδα και στης Ρένας τον καθρέφτη.Πρόσθεσα και ένα  αστερία και ένα ιπποκαμπάκι που το αγόρασα παλιά από Θεσσαλονίκη,αλλά να σας πω την αλήθεια ,το λυπήθηκα έτσι βαλσαμωμένο που ήταν,αλλά το πήρα γιατί μου είχε φανεί σαν μικρό θαυματάκι,σαν θησαυρό....Οι φιλόζωοι ας με συγχωρέσουν...
Εφτιαξα και κάτι μπαλάκια από κοχύλια που μου έδωσε η κουμπάρα μου Ιωάννα από το γάμο της (στόλιζαν τα τραπέζια των καλεσμένων  της).
Γεια σου βρε κουμπάρα!!!
Τα μπαλάκια αυτά, μετά από πολλή αναζήτηση, βρήκα ότι είχα δει την ιδέα από την άλλη Ρένα εδώ .Και ορίστε το αποτέλεσμα:

 Μου αρέσει χωρίς καθρέφτη μέσα και στολίζεί την κορυφή μιας βιβλιοθήκης ...
 Ο σπασμένος  καθρέφτης που υπήρχε  μέσα στην προηγούμενη πλαστική κορνίζα δεν πεταχτηκε.Πήρα το ένα μεγαλύτερο κομμάτι του και το κόλλησα πάνω σε ένα χαρτόνι.Μετά ,άρχισα πάλι την ίδια  διαδικασία .Κολλούσα γύρω-γύρω τα θαλασσόξυλα κλπ.Στο τέλος ,επειδη ήθελα και μια βάση  για να στέκεται, του κολλησα και μια σανίδα-θαλασσόξυλο και ορίστε:
 

Πιο πολύ ο πρώτος μου αρέσει,να σας πω την αλήθεια...Εσάς;
Πάω τώρα να φαω λίγη ζεστή χορτόσουπα που με ανακουφίζει πολύ...γιατί δε μπορώ να γράψω άλλο.Συγχωρέστε με...Σας φιλώ...

Κρεμάστρα μου ,κρεμάστρα μου μ'αρέσεις πως μ΄αρέσεις!

Εψαχνα τόσο καιρό να βρω κάτι της προκοπής και εγώ να συμμετάσχω στο διαγωνισμό της Ρένας Χριστοδούλου  εδώ : http://diaheiros.blogspot.com/2011/11/blog-post_24.html, έστηβα και ξαναέστηβα τον εγκέφαλο μου, αλλά κάπου σκόνταφτε ο καημένος και δεν έπαιρνε μπρος.Και μη σας παραπλανά ο τίτλος ,δεν έκανα κατι Χριστουγεννιάτικο.Ρωτησα τη Ρένα αν μπορώ να συμμετάσχω με κάτι παλιό που είχα κάνει και έπειτα  από την παρότρυνσή της, πήρα την απόφαση να ανεβάσω 2 κατασκευές που είχα κάνει .

Σας δείχνω ,λοιπόν, το στεφάνι με λουλούδια πλαστικά από τις ανθοστήλες που στόλιζαν το γάμο μας  συγκεκριμένα και το υλικό ,το διχτάκι επίσης από τις ανθοστήλες αυτές.Οι κορδέλες είναι , από ότι είχα στο σπίτι.Και  ιδού:

Κοντινό πλάνο για να δείτε ότι είναι από κρεμάστρα.

Επίσης παλιά στο ιντερνετ είχα βρει πως να κάνω ένα  σταντ περιοδικών και  το έφτιαξα για τις εφημερίδες του άντρα μου,είναι πολύ απλή κατασκευή,όπως βλέπετε, αλλά δε θυμάμαι από που το 'βούτηξα'.

Μην τρομάζετε από τη φάτσα του Γιωργάκη ,είναι παλιά η εφημερίδα!Χε χε!